Δοκιμασία δεύτερη λοιπόν.
Αφού φτάσατε στη δεύτερη, μάλλον τα πήγατε καλά στην πρώτη.
Λοιπόν, λοιπόν…
Εδώ θα χρειαστεί να προσπαθήσετε περισσότερο. Εδώ δεν έχετε να κάνετε με αντικείμενο, αλλά ο ένας με τον άλλον. Πρέπει να κατανοήσετε πως λειτουργούν οι άλλοι, να συμβιβαστείτε, να διαχειριστείτε, να συνεργαστείτε για να έχετε αποτέλεσμα.
Πρέπει κυρίως να βγάλετε το «εγώ» σας, έξω από τη δοκιμασία.
Αυτά που βλέπετε στις εικόνες είναι οι «συν-γραφείς«. Κάθε μαθητής κρατάει με το ΕΝΑ ΧΕΡΙ μια άκρη του «συν-γραφέα«. Αν χρησιμοποιήσει και το άλλο χέρι, τότε δεν έχει βγάλει το «εγώ» του, από τη δοκιμασία.
Έτσι λοιπόν απαιτούνται, όπως θα παρατηρήσατε, ομάδες των τεσσάρων μαθητών.
Κάθε ομάδα θα πρέπει να γράψει το όνομα του Σχολείου, την τάξη και τα μικρά ονόματα των μελών της.
—————————————————
Δεν είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιούμε διάφορες κατασκευές για να ενισχύσουμε το ομαδικό πνεύμα, τη συνεργασία, το συντονισμό, έννοιες που όταν εφαρμόζονται πετυχαίνουν εξαιρετικές αλλαγές, αποτελέσματα.
Αυτά λοιπόν τα αποτελέσματα, αλλά και οι διαδικασίες επίτευξής τους, αλλάζουν τις «δομές» σε μια μαθητική αίθουσα (team building game). Όχι προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο, αλλά προς το διαφορετικό.
Με τις «μηχανές» αυτές δίνεται η δυνατότητα σε μαθητές να αναλάβουν ηγετικό ή άλλο ρόλο, να αναδείξουν δεξιότητες, να μάθουν να συντονίζονται με άλλα μέλη της ομάδας σε κοινό στόχο.
Στο σχολείο μας δεν κάνουμε «σφιχτούς» προγραμματισμούς που ή θα εφαρμοστούν ή θα αποτύχει η προσπάθεια. Μας αρέσει να αφήνουμε μια ιδέα να εξελίσσεται και να απολαμβάνουμε κι εμείς τις μαθητικές πρωτοβουλίες και αλλαγές.
Έχοντας λοιπόν ως γνώμονα δηλώσεις όπως:
- Μάθηση είναι η ανατροπή του αναμενόμενου και
- Μαθαίνω να παίζω, γιατί όταν παίζω μαθαίνω… (ισχύει και για μας τους μεγάλους αυτό φυσικά)
…προχωρούμε στη χρήση των «Συν-γραφέων«.

