» Τι όμορφη μέρα!!!! » , σκέφτηκε η Συν κοιτώντας έξω από το παράθυρό
της. ‘» Ότι πρέπει για μια βόλτα κοντά στη λίμνη !» . Αμέσως ετοιμάστηκε και έφυγε για εκεί.
Η λίμνη στη Χώρα του Εγώ δεν είναι σαν αυτές που γνωρίζουμε ήδη. Έχει πορτοκαλοκόκκινα νερά που καθρεφτίζουν τον ουρανό με τέτοιο τρόπο ώστε να φαντάζει ότι αντανακλάται μια διαφορετική χώρα. Αυτό ήταν που ενθουσίαζε και τη Συν κάθε φορά που την επισκεπτόταν. Τρέχοντας φτάνει εκεί διακρίνει τη μορφή της στο νερό και αρχίζει να στροβιλίζεται μια αργά , μια γρήγορα, σήκωνε μια το ένα μια το άλλο πόδι, συνέχιζε με τα χέρια της και τα παιχνίδια 
της με τους αντικατοπτρισμούς τελειωμό δεν είχαν. Το βρίσκει διασκεδαστικό καθώς της δίνεται η αίσθηση ότι κάποιος ή κάποια άλλη την παρατηρεί από την άλλη πλευρά. Σταματά. Μια σκέψη της συννεφιάζει την όμορφη αυτή διάθεση.Η σκέψη πως στην πραγματικότητα εκεί βρίσκεται μόνη.
Η Φιλία είχε μέρες να βγει από το σπίτι της. Ξαφνικά νιώθει μια ακατανίκητη επιθυμία να σηκωθεί και να περπατήσει χωρίς κάποιο συγκεκριμένο προορισμό. Απλά να περπατήσει. Περιφέρεται στην εξοχή της Χώρας του Εσύ μιας και οι τοίχοι δεν την συγκρατούσαν πια. Στο βάθος κάτι λαμπυρίζει κάτω από τον ήλιο και πλησιάζει για να δει τι είναι αυτό ακριβώς. Διακρίνει μετά από λίγα βήματα μια λίμνη με πορτοκαλοκόκκινα νερά. «Τι είναι πάλι και τούτο; Τι όμορφο θέαμα! Πώς και δεν το είχα ανακαλύψει τόσο καιρό!», αναρωτήθηκε. Στα νερά σχηματίζεται η μορφή της και αρχίζει να την περιεργάζεται. Κάνει διάφορους μορφασμούς .κινεί το σώμα της, τρέχει, παίζει. Μια στιγμή σταματά. Παρατηρεί το τι διαγράφεται στην επιφάνεια της λίμνης και βλέπει ένα περίεργο κόσμο κάπως διαφορετικό από τη Χώρα του Εσύ. Τη χαρά της διαδέχεται η σύγχυση μιας και δεν μπορεί να εξηγήσει τι ακριβώς συμβαίνει. «Λες η λίμνη αυτή να είναι μαγική;» Με αυτή τη σκέψη και με τα μάτια της καρφωμένα στο νερό ξεδιαλύνεται η μορφή μιας άλλης κοπέλας που την κοιτούσε επίμονα με μια παρόμοια απορία στα μάτια.Μετά της χαμογελάει. Της το ανταποδίδει.
Με τη βοήθεια δύο μαθητριών της Α ΄τάξης δραματοποιήσαμε τη συνάντηση της Συν και της Φιλίας χρησιμοποιώντας ένα καθρέφτη ή μήπως μια λίμνη;
Οι μαθητές της Γ τάξης παραταχθήκαν σε δυάδες ο ένας απέναντι από τον άλλο για να παίξουμε.Ο κάθε μαθητής με αργές κινήσεις έπρεπε να ακολουθεί αυτό που βρισκόταν απέναντί του. Κατά αυτό τον τρόπο χρειάστηκε να συγκεντρωθούμε, να παρατηρήσουμε, να συντονιστούμε και να επικοινωνήσουμε μη λεκτικά για να πετύχει η συνεργασία μας. Η αίσθηση που έμεινε μετά τη δράση ήταν αυτή της ηρεμίας, της χαλάρωσης και της ικανοποίησης μιας επιτυχημένης συνεργασίας.
"Μαζί" 